تعریف ندای درونی شرم؟

افرادی که در دوران کودکی مورد سوء استفاده یا غفلت واقع شده اند به نوعی دچار نسخه های شرم بسیار شدید هستند و اغلب یاد گرفته اند که از خودشان در برابر این شرم شدید و ناتوان ساز حفاظت کنند و به ایجاد ندایی درونی بپردازند که کارش پیش بینی هر گونه عامل احتمالی فعال کننده ی شرم می باشد.

شرم، سامانه مشاوره آنلاین

این ندای درونی به انتقاد از فرد و پیش بینی بدترین ها پرداخته و برای پیش بینی مشکل( در قالب شرم) قبل از آن که روی دهد هر کار ممکن را انجام می دهد. دونالد کالچد(1996) نشان می دهد که چگونه این شخصی سازی به شکنجه گر درونی قدرتمندی تبدیل می شود.

 

این ندای درونی با وحشت زده و هراسان کردن فرد، او را در برابر هراس بیشتر محافظت می کند و با بزرگ کردن تهدید شرم شدید، وی را در برابر شرم بیشتر محافظت می نماید.

 

این نداهای درونی از عواطف منفی برای اثر گذاری بر فرد به جهت مقاصد حفاظتی استفاده می کنند و معمولاً از تجربه های اولیه ی کودکی و در زمانی که فرد قادر به ایجاد سازوکارهای سازگارتر نبوده است، سرچشمه می گیرند.

 

بسیاری ازمؤلفان به شرح دادن این ندای درونی نیرومند پرداخته اند هر چند آن را به شرم ربط نداده اند، اما همواره این ندا را به عنوان منتقد افراطی توصیف کرده اند.

برخی پژوهش گران روش هایی برای مقابله با این نوع خودگویی های منفی ابداع کرده اند که این روش ها بسیار مشابه اند و به این ندای درونی همانند فنون مورد استفاده از سوی فریتز پرلز( 1972، 1992)، مؤسس گشتالت، یک قالب بیرونی می بخشند.

پیشنهاد میکنیم این مقاله را بخوانید: افسردگی چیست؟ 6 علامت بسیار مهم افسردگی

 

هال و سیدراستون(1993) رویکردی را با نام گفتگوی صوتی ابداع کرده اند که در آن مراجع تشویق به صحبت کردن از موضع این منتقد درونی می شود. پیتر توماس(2003) به شناسایی مؤلفه های خودگویی در الگوی حمایت درونی خود پرداخته است، اما تمرکز نظری وی بر الگوهای درونی بالبی( 1969) قرار دارد.

 

توماس(2005) نیز منتقد درونی را تشویق به صحبت نموده و به ایفای نقش توجه می کند که در آن درمانگر نقش منتقد درونی را به عهده می گیرد. در الگوی وی بر فقدان امنیت هیجانی به عنوان عاملی کلیدی در ایجاد ندای منتقد درونی تأکید می شود.

 

احتمالاً همه ی ما دارای نداهای درونی شرم هستیم، اما شاید به دلیل این که این نداها به اندازه ی نداهای درونی افراد دچار شرم شدید، قوی نیستند متوجه آن ها نمی باشیم. با این حال برای افراد دچار شرم مزمن این نداها بسیار واقعی و برآشفته ساز هستند. بدتر از همه این که این نداها دارای قدرت بوده( بر اساس هراس فرد از اثرات شرم) و فرد به آنها باور دارد.

 

درمان ندای درونی شرم..

اکثر پژوهشگران بیان کرده اند که این ندای درونی نماینده ی والدی منتقد می باشد. در درمان باید به این قبیل افراد تفهیم نماییم که این ندای درونی فقط بازگو کننده ی نقطه نطر است و قدرت آن از این فرض سرچشمه می گیرد که آنچه می گوید همواره صحیح است.

 

تا وقتی که فرد این ندا را به رسمیت بشناسد نمی تواند با اقتدار آن مبارزه کند، اما در نهایت فرد باید قادر به اثبات این مطلب به خودش ( و در نتیجه ندای منتقد درونی اش) شود که می تواند بدون نیاز به خودانتقادگری خشن از خودش حفاظت کند.

 

برگرفته از کتاب امنیت هیجانی نوشته دان آر

 

فریناز خورسندی

سامانه مشاوره آنلاین HiExpert

مقالات پیشنهادی